het leven met 3 kinderen

Ik las laatst een geweldig artikel. De keiharde realiteit van het leven met jonge kinderen. De mooie uitspraken, de gezellige foto's van gezinsmomenten, de grappigste filmpjes komen vaak op het net en daar vertel ik vaak genoeg vol trots over. Maar er is ook een andere kant. Vorige week zei ik nog tegen David op de vroege ochtend 'daar gaan we weer...'; wassen, aankleden, ontbijten, broodtrommeltje klaarmaken, tanden poetsen, snoeten schoon, jassen aan, hup hup naar school, yes weer op tijd, terug naar huis, tafel afruimen, was van de lijn halen, fruithap klaarmaken, fruithap geven, koffie drinken, spelletje doen of boekje lezen, was vouwen, en tussendoor natuurlijk telefoontjes plegen, mail checken, even nog wat geld overmaken, en dan weer tafel weer dekken, jassen aan, kind van school halen, jassen uit, lunchen, jassen aan, kind naar school brengen, en dan hopen dat ik even wat kan bijkomen...en dan weer: jassen aan, kind van school halen, thee drinken, spelen, naar speeltuin, koken, eten, kinderen naar bed en dan...dan ligt er nog een lijst met van alles en nog wat en de was die ik toch nog niet af had, of wat nog gestreken moet worden, werk om voor te bereiden, vergaderingen...enz. Ach, ik wil niet zeuren, nee, helemaal niet, maar af en toe vliegen de dagen voorbij en denk ik wel eens: hoe ging dit vroeger allemaal? Hoe deed mijn moeder dat met 5 kinderen, terwijl mijn vader fulltime werkte? En hoe leuk vind ik dit nu allemaal? Waar blijft die tijd voor mezelf? Maar als ik dan vanavond de foto's bekijk die ik vanmiddag maakte tijdens een zeer chaotisch Goede Vrijdag...dan kan ik weer zo blij worden dat ik moeder ben van 3 geweldige kanjers!! Zo dankbaar!! (En ja, gelukkig kan ik er af en toe een avondje tussenuit; heerlijk!)