Esra 2 jaar
Precies twee jaar geleden bevond ik me in het ziekenhuis in Ede, samen met David. Om iets voor achten werd Esra geboren. Een wonderbaarlijke bevalling die ik samen met David, zonder enige hulp, mocht afmaken. Daar was hij dan: Esra Elias (de Heer is mijn God en helper).
Een prachtig mannetje. We moesten eerst nog een aantal dagen, ruim een week, in het ziekenhuis blijven, omdat hij een antibiotica kreeg, i.v.m. infectiegevaar. Een heftige start, maar al snel begon zijn eerste lachje te komen en maakte hij zo'n tevreden indruk. Tien maanden was hij toen hij zelf zijn brood wilde eten en wij hem niet meer mochten helpen, precies 1 jaar was hij toen hij zijn eerste losse stapjes zette en nu, twee jaar, al zo'n pienter, vrolijk mannetje die lekker zijn eigen gangetje gaat en hele rollenspellen speelt met zijn speelgoed. Die soms liever speelt dan eet. Enorm veel liedjes zingt m.b.v. allerlei instrumenten.
Zo'n lekker ondeugend boefje die de wereld met volle vreugde ontdekt. Wij genieten enorm van hem!
Zelf was ik niet helemaal fit afgelopen zaterdag, maar dat mocht de feestpret niet drukken. Hij voelde zich helemaal jarig en het was een gezellig feest.
's Ochtends zongen we op bed. Nora en Esra zongen uit volle borst mee, prachtig!
Daarna was het tijd om zijn grote cadeau uit te pakken.

Samen het grote cadeau uitpakken.

De ark van Noach, van playmobil. Hij vond het een geweldig cadeau en er moest meteen mee gespeeld worden.
Gezien Esra zijn liefde voor paarden (die sinds de zomervakantie is ontstaan), had ik die avond daarvoor een paardentaart gebakken met hulp van David.

Toen Esra de taart 's ochtends zag, wilde hij er meteen aan beginnen...maar hij moet toch maar eerst ontbijten en wachten tot de eerste visite die kwam.
Samen zingen en samen de kaarsjes op de taart uitblazen.


Cadeautjes uitpakken en taart eten met vriendjes en vriendinnetjes. Wat een feest!


Esra genoot van de cadeautjes die hij kreeg; Paardjes, playmobil en misschien wel zijn topcadeau: een gitaartje (daar zullen binnenkort vast wel wat foto's van volgen...)
En natuurlijk moesten we ook nog even naar buiten samen met tante Annie!


En Nora hier met haar nicht Sterre, samen genieten van de sneeuw.
Een prachtige dag om het leven van Esra te vieren!
Hieperdepiep HOERA!
Een prachtig mannetje. We moesten eerst nog een aantal dagen, ruim een week, in het ziekenhuis blijven, omdat hij een antibiotica kreeg, i.v.m. infectiegevaar. Een heftige start, maar al snel begon zijn eerste lachje te komen en maakte hij zo'n tevreden indruk. Tien maanden was hij toen hij zelf zijn brood wilde eten en wij hem niet meer mochten helpen, precies 1 jaar was hij toen hij zijn eerste losse stapjes zette en nu, twee jaar, al zo'n pienter, vrolijk mannetje die lekker zijn eigen gangetje gaat en hele rollenspellen speelt met zijn speelgoed. Die soms liever speelt dan eet. Enorm veel liedjes zingt m.b.v. allerlei instrumenten.
Zo'n lekker ondeugend boefje die de wereld met volle vreugde ontdekt. Wij genieten enorm van hem!
Zelf was ik niet helemaal fit afgelopen zaterdag, maar dat mocht de feestpret niet drukken. Hij voelde zich helemaal jarig en het was een gezellig feest.
's Ochtends zongen we op bed. Nora en Esra zongen uit volle borst mee, prachtig!
Daarna was het tijd om zijn grote cadeau uit te pakken.

Samen het grote cadeau uitpakken.

De ark van Noach, van playmobil. Hij vond het een geweldig cadeau en er moest meteen mee gespeeld worden.
Gezien Esra zijn liefde voor paarden (die sinds de zomervakantie is ontstaan), had ik die avond daarvoor een paardentaart gebakken met hulp van David.

Toen Esra de taart 's ochtends zag, wilde hij er meteen aan beginnen...maar hij moet toch maar eerst ontbijten en wachten tot de eerste visite die kwam.
Samen zingen en samen de kaarsjes op de taart uitblazen.


Cadeautjes uitpakken en taart eten met vriendjes en vriendinnetjes. Wat een feest!


Esra genoot van de cadeautjes die hij kreeg; Paardjes, playmobil en misschien wel zijn topcadeau: een gitaartje (daar zullen binnenkort vast wel wat foto's van volgen...)
En natuurlijk moesten we ook nog even naar buiten samen met tante Annie!


En Nora hier met haar nicht Sterre, samen genieten van de sneeuw.
Een prachtige dag om het leven van Esra te vieren!
Hieperdepiep HOERA!


1 Comments:
wat een prachtig mannetje! Mooie belevenis; ik voel me een trotse oma!wat een voorrecht om dit mee te maken; love you all!
mutti
Post a Comment
<< Home