alles gaat gewoon door...

Vorige week donderdag begon ik me wat ziekig te voelen. Veel hoesten, spierpijn, hoofdpijn, veel zweten 's nachts.
Ik leek me wel wat beter te gaan voelen zondag, alleen maandagavond, nadat ik een dagje met David uit geweest was (ik dacht 'wat ontspanning kan geen kwaad' en ik had dit al ver van te voren geregeld). Lekker samen een tocht gemaakt op de racefiets, nog een duik genomen, uit eten geweest bij het oude politiebureau en een filmpje gepakt.


Heerlijk...alleen 's avonds ging het weer helemaal 'mis'. Knallende koppijn en vervelende hoest. Een paar dagen later toch maar naar de dokter. Alles gaat namelijk gewoon door. 'Vroeger' kon ik lekker op de bank gaan liggen, slapen zolang ik wilde, en verzorgd worden, maar met kinderen is dat net wat anders...
(Nora was wel erg lief trouwens. Ze kwam op een gegeven moment met houten fruit naar me toe 'kijk mama, dit is wel lekker gezond voor jou' en ze bad trouw voor me ;))
Bij de dokter (bah, hou ik helemaal niet van), bleek dat ik een ontsteking aan de luchtwegen had. Tja, dat verklaarde wat. Nu dus aan de pillenkuur begonnen.
Het gaat al iets beter, maar m'n lijf moet nog wel echt op nieuwe krachten komen.