plasenpoepverhaaltje

Het is mooi weer...dus veel buiten spelen, en met de echt warme dagen kun je gerust alleen rondlopen in je zwembroekje. Tijd om de luier dus af te doen en te oefenen met het leven zonder de luier.
Vorige week ben ik ermee begonnen. Vele malen ging het mis. Nora dronk het halve badje leeg, dus moest veel plassen. Maar...op een gegeven moment begon ze het door te krijgen. Ik dacht als ik nu een plaskaartje maak, misschien stimuleert dat haar. Ik had geen idee of het zou werken. Misschien zou het wel een grote flop worden, maar ik ging ervoor.
Ze zou bij elk plasje op het potje een sterretje krijgen en bij 10 sterretjes (elk rondje vol) zou ze een cadeautje krijgen van papa en mama. Ik had geen idee of 10 veel of weinig was. Het moet natuurlijk niet te lang duren voordat er resultaat is.
Maar Nora wist goed hoe het werkte. De eerste twee dagen liepen wat rommelig. We waren ook niet de hele dag thuis. Maar gisteren ging het super. Ze begon ook zelf aan te geven dat ze moest plassen, zonder dat ze al halverwege haar plas was.
Sinds dat Nora 17 maanden is, zit ze al op het potje. Ik heb ook al ruim 3 maanden geen poepluier meer hoeven verschonen van haar, maar dat ze moest plassen gaf ze nog steeds niet aan.

Nu dus hopen dat ze het echt doorkrijgt. We oefenen gewoon lekker verder.

Wat wel een 'grap' was...Gisteravond kwam ik bij Nora om haar nog even een kus te geven, voordat wij gingen slapen. Half in haar slaap zei ze: 'ik moet plassen'. Ik dacht dat ze aan het dromen was en zei met een glimlach op m'n gezicht: 'oja? moet je plassen?' en een moment later voel ik warme nattigheid. Ze had gisteravond voordat ze was gaan slapen blijkbaar zelf haar luier uitgedaan en lag met d'r blote billen in bed. Ze gaf zelfs in haar slaap al aan dat ze moest plassen ;).
(tja, en dan moet je 's avonds laat nog een omkleed- en verschoonfeestje gaan organiseren...)