memories
Even een leuk verhaaltje, dit keer zonder foto's.
Vandaag waren Nora en ik buiten in de tuin aan het bellenblazen. In eens stond Nora bij een lege vuilniszak die op de grond lag en zei: 'sjeeuw, sjeeuw'. Ik zei:'geel?' 'Sjeeuw, sjeeuw!' En nog luider en nog duidelijker 'sjeeuw!'. Ik zei 'oh, de gele bal'. 'Ja', zei Nora. Maar dat was het toch niet, want toen we de gele bal uit de schuur hadden gehaald zei ze weer 'nee, sjeeuw, mama, sjeeuw', nog steeds wijzend naar de vuilniszak. Ik snapte er echt niks van. En dat voelt dan heel vervelend, want ze deed zo haar best om het duidelijk te maken.
Maar toen kwam het. Ze zei:'sjeeuw! Zitten op de zak met de sjeeuw'. En toen wist ik het! De SNEEUW! Een half jaar geleden hadden we inderdaad op een plastic zak in de sneeuw gezeten. En daar moest zij bij het zien van die lege vuilniszak aan denken.
Meteen erna, toen ik het snapte, zei ze: 'ja mama, dat wil ik. Ik wil sjeeuw'. Wat een schatje, want hoe leg ik nu uit dat dat niet zomaar 1,2, 3 kan?!
Ik heb verteld over de 4 seizoenen en dat het heel koud moet zijn als er sneeuw komt. Dat het nu de tijd is dat de zon gaat schijnen en dat we veel buiten kunnen spelen zonder jas. En dat het over een hele lange tijd weer kan gaan sneeuwen, als het heel koud wordt.
Ze moest er nog even over nadenken, maar toen was het (gelukkig;)) weer goed.
Dit is dus echt een typisch verhaal wat kenmerkt hoe sterk Nora zich dingen kan herinneren. Ik sta keer op keer weer versteld van haar sterke herinneringen. Ze linkt bepaalde kleren, aan bepaalde situaties, ze ziet spullen die haar aan iets doen denken en er komt een heel verhaal bij en ze proeft dingen die haar ook weer aan iets doen denken en zo hoor ik de hele dag allerlei verhalen ;).
Vandaag waren Nora en ik buiten in de tuin aan het bellenblazen. In eens stond Nora bij een lege vuilniszak die op de grond lag en zei: 'sjeeuw, sjeeuw'. Ik zei:'geel?' 'Sjeeuw, sjeeuw!' En nog luider en nog duidelijker 'sjeeuw!'. Ik zei 'oh, de gele bal'. 'Ja', zei Nora. Maar dat was het toch niet, want toen we de gele bal uit de schuur hadden gehaald zei ze weer 'nee, sjeeuw, mama, sjeeuw', nog steeds wijzend naar de vuilniszak. Ik snapte er echt niks van. En dat voelt dan heel vervelend, want ze deed zo haar best om het duidelijk te maken.
Maar toen kwam het. Ze zei:'sjeeuw! Zitten op de zak met de sjeeuw'. En toen wist ik het! De SNEEUW! Een half jaar geleden hadden we inderdaad op een plastic zak in de sneeuw gezeten. En daar moest zij bij het zien van die lege vuilniszak aan denken.
Meteen erna, toen ik het snapte, zei ze: 'ja mama, dat wil ik. Ik wil sjeeuw'. Wat een schatje, want hoe leg ik nu uit dat dat niet zomaar 1,2, 3 kan?!
Ik heb verteld over de 4 seizoenen en dat het heel koud moet zijn als er sneeuw komt. Dat het nu de tijd is dat de zon gaat schijnen en dat we veel buiten kunnen spelen zonder jas. En dat het over een hele lange tijd weer kan gaan sneeuwen, als het heel koud wordt.
Ze moest er nog even over nadenken, maar toen was het (gelukkig;)) weer goed.
Dit is dus echt een typisch verhaal wat kenmerkt hoe sterk Nora zich dingen kan herinneren. Ik sta keer op keer weer versteld van haar sterke herinneringen. Ze linkt bepaalde kleren, aan bepaalde situaties, ze ziet spullen die haar aan iets doen denken en er komt een heel verhaal bij en ze proeft dingen die haar ook weer aan iets doen denken en zo hoor ik de hele dag allerlei verhalen ;).
posted by Maartje at 1:18 PM
3 Comments:
hi! zo herkenbaar is dit. het is echt bizar waar de kids zich aan herinneren. noah wijst soms een boek aan en zegt dan bijv: oma. dan denk ik? HUH? maar dan blijkt dat hij gezien heeft hoe mijn moeder het boek een aantal weken eerder gelezen heeft. De laatste keer op het consultatiebureau was ook een ramp omdat noah toen hij de dok zag een flashback kreeg en keihard gilde: nee, doktor prikt. BANG! KLAAR! en alleen toen zn broek weer aan was (na het wegen) was hij rustig, omdat de dok dan niet in zn bovenbeen kon prikken. En ook aan straten en huizen herinnert hij zich. Als we langs de kapper rijden komt altijd een verhaal over: Knippen, en koekjes :) (die krijgt hij daar als hij klaar is met haren knippen) its just great hoeveel ze al onthouden.
haha! ja geweldig. nora is echt een slimmerd! leuk zo'n verhaal. je schrijft het op zo'n manier dat foto's helemaal niet nodig zijn deze keer!
liefs
hahah leuk zeg! Ik herken het ook wel erg want Manuel heeft dat ook heel sterk (bij Joyce ook al lees ik:P). Als hij ergens een woord zit met een M dan roept hij gelijk: MAC Donalds - hij is met z'n opa en oma daar geweest. En zo zou ik nog heel veel voorbeelden kunnen noemen. Echt heel leuk en ook wonderlijk hoe dat dan werkt in zo'n koppie!
Geniet van de kids (maar dat doe je volgens mij wel!) en tot later!
Liefs
Judith
Post a Comment
<< Home